Wrat-je

RADIJSJES

 

Een heel klein, ieniemienie, frietselfratselig, pietepeuterig, wratje zit bovenop mijn ringvinger.
Je ziet het bijna niet zitten hoor maar ik vind het irritant en wil dat friemeltje weg hebben. Soms probeer ik het weg te vijlen, dan lijkt het even alsof de huid op mijn ringvinger weer glad is en het wratje is verdwenen. Maar nee, wratje wil bij mij blijven.
Ook als is het zo klein, het blijft een oerlelijk ding met een oerlelijke naam.
Wrat!
Wie die naam toch ooit heeft verzonnen?!
Oké, wrat-je maar door het te verkleinen wordt de naam er echt niet mooier op en ook niet liever.
En al draag ik een mooie gouden ring, het wratje is en blijft een lelijk ding.
Nu schijnen er zelfs meer dan honderd soorten van die hinderlijke wratten te bestaan!
Nou, dan hadden ze er toch op zijn minst een leukere naam voor kunnen verzinnen.

Ik besluit om er iets aan te laten doen dus ga ik naar de markt.

Waarom ga je niet naar de dokter zul je denken?
Maar hij staat, na het bevriezen en na het verbranden van wratje, niet meer boven aan mijn lijstje. Die vinger deed dagen zeer en kiekeboe, wratje was er weer.

Ik spring op mijn fiets en rijd naar de weekmarkt.
Lopend tussen de kramen zie ik het kleurige fruit maar ik zoek de groentekraam.
Aha, dit is de goede rij. Deze weekmarkt is klein maar er staan vier groentekramen.
Nu op zoek naar de tuinbonen en ja ik heb ze gevonden.
“Mooie verse sperziebonen”, schreeuwt de man.
Waarom roepen die marktlui altijd zo hard?!
Hoewel ik geen sperziebonen nodig heb en het roepen me ergert, sta ik stil bij deze kraam.
“Mevrouwtje zeg het eens, wat voor lekkers zet u vanavond op tafel?”
“Mag ik één tuinboon”, zeg ik. Naast mij is een vrouw komen staan, zij knijpt in de radijsjes maar tegelijkertijd kijkt ze me vragend aan bij mijn, één-tuinboon-antwoord.
“Eén tuinboon”, roept de marktman, “aha mevrouwtje heeft een WRAT.”
Ja roep nog harder man en dan ook nog de nadruk op wrat. Ik sta toch voor schut.
Je, gaat er door mijn hoofd, je, ik heb een wrat-je, anders had ik wel om meer tuinbonen gevraagd maar ik hou wijselijk mijn mond. Ik klem mijn tanden stevig op elkaar en er ontsnapt een tsssssss geluid. Jeetje dat hoeft de hele markt toch niet te horen. Ik voel ogen in mijn rug priemen en kreeg spijt dat ik niet een kilo had gevraagd maar ja, ik lust ze niet.
Ik krijg de tuinboon gratis mee, dat is dan toch wel weer sympathiek en ik koop een bos radijsjes omdat ik me schaam. Niet het bosje waar de vrouw in heeft geknepen, die wil ik niet.

Mijn vader had vroeger een moestuin en met een volle zak tuinbonen kwam hij daar van terug. Als kind had ik wel eens een wratje onder mijn voet. Met de binnenkant van de tuinbonenschil, die zo zacht als fluweel is, smeerde ik het wratje in. En dat herhaalde ik een paar dagen achter elkaar. En ja hoor, weg wratje. Waar dat verhaal vandaan komt? Joost mag het weten maar het hielp. Eigenlijk moest je de gebruikte schil in de aarde begraven maar dat leek ons een heksenverhaal en hebben we nooit uitgevoerd. De schil ging de vuilnisbak in en de wrat is niet meer terug gekomen.  

De vrouw bleef me vragend aankijken. Ze keek me van boven tot onder aan maar zei geen woord. Stomverbaasd dus.
Ik wilde bijna vragen of ik iets van haar aanhad maar zo brutaal ben ik niet en aan haar kleding te zien hadden wij niet dezelfde smaak noch dezelfde maat dus hield ik weer wijselijk mijn mond.
Ik deed de mooie stevige tuinboon samen met de radijsjes in mijn fietstas en fietste weer naar huis.
Deze boon zou zeker een paar dagen vers blijven, veel verser dan in de supermarkt want daar had ik alleen maar oude slapjanussen gezien. Op de markt is een gulden een daalder waard. Dat gezegde is helemaal van de baan sinds de euro er is en er is ook geen ander gezegde voor teruggekomen.
Zoals mijn wratje, die is ook niet meer teruggekomen.

 

Hiltje

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

12 reacties op Wrat-je

  1. Ingrid zegt:

    Hopelijk helpt het ook tegen waterwratjes !
    Heb jouw verhaal overigens met plezier gelezen 🙂

  2. von Bloghausen zegt:

    Wrat een verhaal!

  3. Tom zegt:

    S´morgens vroeg als je wakker word even met wat speeksel over het wratje lekken ,na vijf dagen is het weg !. 😉
    Overigens wist je dat het ook aan je gemoeds-toestand kan liggen een wratje of geen wratje … nadenkertje echt !

    • gewoonhiltje zegt:

      Is het heus waar?! Zo eenvoudig met speeksel? Het klinkt niet zo fris maar ja, het is van jezelf en als het helpt.. waarom niet! Ik ben wrat-je kwijt maar mocht er nog eens één tevoorschijn komen zal ik eraan denken. Ook van de gemoedstoestand wist ik niet. Bedankt Tom voor het lezen, je reactie en je tips. 🙂

  4. Weer heerlijk om te lezen xxx

  5. sabine zegt:

    Nooit geweten, maar wat een leuk verhaal. Ik zal aan je denken als ik van de zomer verse tuinbonen haal op de markt. Liefs Sabine

  6. Arnie zegt:

    You made my day. Zit met een glimlach van oor tot oor. Dank je wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s