Ammehoela! (hoep)

20150421_162429

 

Een mollige baby was ik niet. Een kogelrond bolletje dát had ik wel.
Als kleuter en tiener had ik dat ronde bolletje nog steeds met daaronder spillenbenen.
Niet direct onder dat bolletje hoor, haha stel je voor, nee er zat nog een mager lijf tussen.
Mijn gezicht werd smaller toen ik een slanke puber en twintiger was.
Nooit hoefde ik op mijn gewicht te letten en kon alles eten.
De boterhammen met dik besmeerde boter en belegd met gehakt met mayonaise was in die tijd mijn favoriet. Ik mocht ook graag een dipsaus maken bij welke chips, zoutjes of snacks dan ook. Zakken Engelse drop at ik leeg tot ik er misselijk van werd maar ik kwam geen grammetje aan. Mijn gewicht bleef laag, wat ik ook snoepte of at. Ik herinner me nog dat ik heel lang 55 kilo woog en maar 50 kilo toen ik trouwde. Dat weet ik nog goed want mijn bruidsjurk moest steeds ingenomen worden tot dé dag. Daarna kwam ik weer op mijn vertrouwde 55 kilo tot de zwangerschap van mijn eerste. Toen was ik 17 kilo aangekomen! Maar een jaar later was het alweer als vanouds, 55 kilo en kwam er weer geen grammetje aan. Deze verandering gebeurde nogmaals bij de zwangerschap van mijn tweede kind.

Dat ik superslank was en dat alle kleding me als gegoten zat, besefte ik niet. Daar stond ik niet bij stil. Dat was gewoon ik, zoals ik was. Met de nadruk op, was! Want vanaf mijn vijfenveertigste ging ik voor het eerst nadenken hoe mijn lijf en gewicht voorheen was geweest. Op deze leeftijd begon ik namelijk in de overgang te raken en mijn taille verdween langzaam en mijn kleding begon strakker te zitten. Het moest een maatje meer zijn. Als ik mezelf in de spiegel bekeek was mijn, eerder gevormde, lichaam recht geworden. Ik hoorde geruchten dat het nog wel erger zou worden en dat ik daar niets aan kon doen. Het hoorde nu eenmaal bij de overgang en het ouder worden, dat het lichaam ging veranderen. En ja hoor, het werd erger. Op de plek waar vroeger een taille aanwezig was, kwamen kussentjes of zwembandjes of lovehandles. Net hoe je het noemen wilt maar het was vooral vlees, veel vlees. Mijn gezicht werd wat dikker zoals ook mijn armen, benen en borsten. Och wat voelde ik me vlezig terwijl mijn gewicht alsmaar toenam. Sporten, eens per week, deed ik al tientallen jaren maar dat was omdat ik dat leuk vond en niet om af te vallen. Ik ging voortaan twee maal per week sporten en wat beter op mijn voeding letten. Ik deed geen boter meer op brood en geen suiker meer in mijn thee of koffie.
De zoete frisdrank werd ook verleden tijd. Maar al met al werd ik vleziger, voor mijn doen. Ja, voor mijn doen, dat moet ik er wel bij vertellen want men vond mij nog steeds slank. Dat zou ik zelf ook gaan vinden als ik meer naar vrouwen zou kijken van mijn leeftijd, zei men. Tja, dat kon men wel vinden maar ik en mijn weegschaal vonden dat niet. Ook de rolletjes die boven mijn broek puilden vonden dat ook niet. Het voelde niet fijn en mijn kleding zat niet comfortabel en ik wilde niet wéér een maatje meer.
Met corrigerende hemdjes probeerde ik weer een taille te toveren en op die hoogte werd het vlees door het hemdje wel enigszins ingedrukt maar het rolletje kwam op een andere plek weer tevoorschijn. Ik hoorde het bijna roepen “Joehoe, ik zat eerst daar maar zit nu hier.”
Die hemdjes zaten veel te strak en het rolletje kreeg weer wat lucht onder en boven mijn bh band. Een kwabje dat ik nog niet eerder had gezien.
De kwabjes, rolletjes, vlees en al dat gespuis lieten zich ook in een getal op de weegschaal zien. Die gaf 65,5 kilo aan. Ik was ruim 10 kilo meer mens geworden dan voorheen.
Er was veel meer aan mij om vast te houden en denkbeeldig droeg ik twee grote zakken
5 kilo aardappelen méér met mij mee.
Mijn lichaam was flink veranderd, ondertussen woog ik 67,5! En daar was niks aan te doen?……
“Ammehoela!”

Ik wilde pas weer zwaarder worden als ik zeventig jaar of ouder zou zijn, omdat je dan niet zo broos bent en meer hebt om bij te zetten. Trouwens, ik hou van een flinke oma met een ronde boezem waar ze met gemak haar kopje koffie op kan zetten.

Het roer moest om want ik legde me er niet zomaar bij neer. Ik kocht een fitness hoelahoep en dagelijks swingde ik daarmee op muziek. Ook kwamen daar meer buikoefeningen bij om mijn taille en platte buik weer terug te krijgen. Elke dag een half uur sporten maar drie maal per week deed ik dat anderhalf uur. Ik bekeek filmpjes hoe je squats en crunches moest doen. Oefeningen waar ik nog nooit eerder van had gehoord maar ik kreeg er plezier in en had er zichtbaar baat bij. Ik ging van alles lezen over sport, gezondheid en goede voeding. Verantwoorde voeding want ik wilde niet van die poedertjes en shakes gaan gebruiken. Eens per week wilde ik friet blijven eten maar in plaats van de vette sauzen, deed ik er tomatenketchup bij. Ook wilde ik, als ik uit eten ging in een restaurant, lekker smullen en niet op calorieën gaan letten.

Iedere morgen at ik magere yoghurt met havermout, lijnzaad, kaneel, kokosschaafsel en bessen, in plaats van brood. Een goede bodem en daarom kon ik mijn lunch later nuttigen.
’s Middags at ik een boterham minder, belegde die met magere vleeswaren, sla en tomaat. Ach er zijn nog zoveel meer ander beleg en smeerseltjes die heerlijk zijn en weinig calorieën bevatten. In plaats van brood at ik ook wel een bakje met kwark of een cracker of rijstwafel. Ik dronk veel water en groene thee. Zo had ik de hele dag geen trek meer in tussendoortjes. En dan het avondeten, dat is eigenlijk altijd hetzelfde gebleven behalve dan dat ik veel meer groenten at en veel minder aardappelen, pasta’s of rijst. Een salade maakte ik zonder dressing maar met yoghurt en wat meer kruiden. Het vlees bakte ik voortaan in kokosolie en alle zoete toetjes ging ik vervangen door smoothies te gaan maken van vers fruit. Ooh, ooh die smoothies, ik was er helemaal aan verknocht en deed er spinazie en avocado in.
Maar ook gewoon het fruit dat ik in huis had.
Als ik in de avond nog wat trek had, at ik walnoten en amandelen in plaats van chips.
Of gewoon een rijstwafel.
In het weekend waren er ook, met de nodige creativiteit en fantasie, zoveel lekkere gezonde hapjes te maken.

Ik wilde onder de 60 kilo wegen, al was het 59,9. Dat was mijn streefgewicht.
Ik kreeg veel meer energie en het eten smaakte veel beter. Gezond eten is ook genieten en ja, ik viel af. Zelfs door eens per week friet te eten. De eerste kilo’s vlogen eraf en ik omarmde de weegschaal. Mijn taille kwam terug en ik kon weer een maatje minder gaan dragen.
Toen stond het een tijdje stil, ik bleef hangen op 62 kilo en wilde het magische getal 59,9 zich maar niet laten zien. Maar op een dag…. Jaaahh, bestemming bereikt! Het kon, ook zelfs tijdens de overgang! Blij en trots trakteerde ik mezelf op een gebakje.

Dit alles ben ik blijven doen. Ik geniet van het sporten en lekkere eten en weeg nu 55 kilo.
Als vanouds…. Nou niet helemaal want soms weeg ik nog minder en dan trakteer ik mezelf weer op een gebakje of iets anders extra’s. Ik hoef niet meer te lijnen maar gewoon wat op blijven letten. Het sporten en anders eten, dit alles bij elkaar, heeft geholpen om weer op dit gewicht te komen. Maar de hoelahoep dat is, met stip op 1, de duidelijke winnaar!
Die zorgde er voor dat de vleesrolletjes en kwabjes weer een taille werd.

 

 

Hiltje

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

8 reacties op Ammehoela! (hoep)

  1. Theo zegt:

    Goed bezig Hiltje ;-),

    Hier lukt het niet zo maar ik ga proberen energie uit je verhaal te krijgen..

    Groet Theo

    • gewoonhiltje zegt:

      Dankjewel voor het lezen en reactie Theo 🙂
      Meer calorieën verbranden dan binnenkrijgen en je krijgt plenty energie! Met de juiste voeding is het simpeler dan je denkt maar wel even doorzetten.
      Suc6 en groetjes terug 🙂

  2. dromendiefje zegt:

    Ik zoek de hoelaphoep ook op. Alhoewel, al een paar keer geprobeerd, maar door t breukje lukt t nu niet. Te veel pijn. Komt wel, ik ga mijn doorzettingsvermogen ook weer opzoeken en vasthouden.
    Samen met de oefeningen en hoopen moet ik ook t nodige kwijt raken. Ondanks de trage schildklier. Thee drink ik al veel, frisdrank bijna niet meer. Magere yoghurt ipv vla of andere toetjes.
    Je leest t wel van me… Straks na de ingreep. 😉

    • gewoonhiltje zegt:

      Een trage schildklier is altijd lastig. Ik hoor wel vaker dat je dan meer kilo’s aankomt. Met een breukje of pijn moet je oppassen met hoelahoepen maar verder wordt hoelahoepen zelfs aangeraden bij rugklachten. Eerst jouw ingreep en herstellen en daar wens ik je heel veel sterkte bij.
      Daarna veel succes met de oefeningen en opletten met wat je eet. Meer calorieën verbranden dan dat je binnenkrijgt en alle beetjes helpen om je fijn en trots te voelen. Dankjewel voor jouw reactie Jolanda en een knuffel en liefs voor jou.

  3. miek zegt:

    Knap hoor, wat een doorzettingsvermoge! En dan moet je nagaan dat er mensen zijn die hun hele leven deze strijd moeten voeren! Ooit hoop ik ook nog die voluptueuze oude dame te worden, trekt de boel weer mooi strak!😊

    • gewoonhiltje zegt:

      Dankjewel Miek, tja dat doorzetten viel soms niet mee, zeker niet bij iedere dag sporten maar het voelt fijn nu.
      Ik ken inderdaad ook mensen die hun hele leven lijnen en die te maken hebben met het jo-jo effect. Erg vervelend is dat.
      Haha dus jij wilt ook een flinke oude dame worden, nou ik ook hoor, gezellig!

  4. Jos zegt:

    Trots op je inzet en doorzettingsvermogen dinnetje. Sporten is gezond en voelt lekker. Samen blijven we het volhouden en het houdt ons jong en fit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s