Een kelder zonder Drosophila melanogaster


Privéfoto’s

 

‘Drosophila melanogaster’, deze mooie Latijnse naam, heb ik jaren geleden uit mijn hoofd geleerd om die foutloos op te kunnen dreunen en dat lukt me nog steeds.
Het klinkt veel mooier maar vooral ook interessanter dan fruitvliegje.
Een hele lange naam voor zo’n klein vliegje.
En wat voor een vliegje! Zeer irritant!! Een enkeling drink ik weleens per ongeluk op omdat die mijn wijn net zo lekker vindt als ik.

Maar de meesten zaten altijd in mijn keuken, in het oude huis, op het fruit.
Ze waren niet bang voor de vliegenmepper en daar vlogen ze dwars doorheen.
Het gezwaai van mijn armen, als ze voor mijn gezicht dansten, daar werden ze ook niet nerveus van. Ik heb van alles geprobeerd om ze weg te krijgen uit mijn keuken.
Allerlei vangertjes en middeltjes hielpen niet. Ook niet via Google ‘Oma weet raad’ met de tip: Water met azijn en afwasmiddel, in een bakje op het aanrecht.
Misschien op oma’s aanrecht maar niet op de mijne.
De hele rataplan probeerde ik uit. De hele ‘vliegaplan’ was nergens te vinden.

Behalve de enkeling nog in mijn wijn, is de rest verleden tijd.
In mijn nieuwe huis heb ik nu een kelder en daar bewaar ik al het fruit.
De Drosophila melanogaster is uit mijn keuken verdwenen en weet de weg naar mijn kelder blijkbaar niet te vinden.
De eerste keer in het nieuwe huis, was ikzelf die weg ook kwijt. Ik wist dat er een kelder zou moeten zitten in dit huis maar bij het openen van die deur, was er gewoon een vloer en de ruimte leek op een kast. De vorige bewoners hadden er een garderobekast van gemaakt.
Dat viel me erg tegen.

Vroeger in mijn ouderlijk huis hadden wij een kelder en daar heb ik leuke en bijzondere herinneringen aan over gehouden.
Het leuke was: Als kind vond ik het fijn om mijn moeder te helpen en als dat het poetsen van de kelder was dan hadden mijn poppen eindelijk uren rust. Alle voorraad, op de planken, gaf ik mijn moeder aan. Ik gaf de planken een sopje en mams poetste alle flesjes, potjes en blikjes af, die ik vervolgens weer op de planken mocht zetten. Wat stond die kelder vol, het leek wel een winkeltje.
Het bijzondere was: Mijn moeder maakte er echt tijd voor om met mij uitgebreid winkeltje te spelen in de kelder. Dit deden wij regelmatig zo samen.

Weg met die garderobekast! Door manlief werd de vloer eruit gesloopt en ik wachtte ongeduldig wat daar tevoorschijn zou komen. Mijn allergrootste glimlach kwam tegelijk tevoorschijn met de drie traptreden, naar beneden, van deze kelder. Mijn hart maakte een sprongetje en mijn benen deden mee. Deze kelder was precies zo’n zelfde kelder als vroeger.
“Dit had mam nog moeten zien” zei ik emotioneel.
De hele ruimte werd geverfd, inclusief de onafgewerkte betonnen vloer. Hier moest net als vroeger, geen vloerbedekking op want zo bleef deze ruimte lekker koel. Toen ik de vloer met betonverf verfde, voelde ik mam over mijn schouder meekijken.
“Fijn hè mams, dat ik een kelder heb en ik ga die net zo vol laden als de jouwe.”
Er kwamen planken aan de muur en mijn kookschortje hangt net zoals mijn moeders schort hing, aan een haakje aan de binnenkant van de kelderdeur. Ik ben superblij met mijn kelder. Alle voorraad staat koel; de aardappelen schieten geen wortel, de bananen blijven langer geel en vooral de Drosophila melanogaster is niet meer op het fruit te vinden.
Elke keer weer, als ik de kelderdeur open, stroomt er een warm gevoel door mijn lijf.
Recht vooruit, tegen de muur, hangt het nostalgische eierkastje van mijn ouders.
Na het dalen van de drie traptreden, ben ik in twee stappen bij mijn fruit en aardappelen. Vroeger als kind leek dat een hele wandeling.
En zo dwalen steeds mijn gedachten naar mijn moeders woorden “Hiltje, pak jij even een paar uien uit de kelder.”

“Kijk eens naar deze ruimte” zeg ik dolenthousiast en trots, steeds tegen de mensen die op visite komen, terwijl ik de kelderdeur openzwiep.
Ze kijken mij dan vragend aan, alsof die kelder van goud moet zijn….
en ja dát is ie zeker!

 

Hiltje

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

22 reacties op Een kelder zonder Drosophila melanogaster

  1. Wat leuk weer een schrijven van jouw hand te lezen Hiltje 🙂

  2. Myriam zegt:

    Fantastisch😊 en wat een leuke ontdekking, jouw blog!!!

  3. Annette zegt:

    Een mooi verhaal en zo herkenbaar. Ik speelde vroeger ook uren winkeltje in de kelder thuis of bij mijn oma. Helaas heb ik er zelf geen. Dat vind ik echt een gemis. Ook jammer dat ze met de opkomst van de koelkast in de 60iger jaren niet meer in huizen ingebouwd worden. De koelkast vervangt de kelder maar ten dele.

    • gewoonhiltje zegt:

      Wat leuk Annette dat het voor jou ook herkenbaar is en vooral ook dat uren winkeltje spelen.
      Ik ben het helemaal met je eens, erg jammer dat er in nieuwbouw geen rekening meer met een kelder wordt gehouden. Er is altijd ruimte onder een trap maar dat is nu vaak loze ruimte en wordt dicht gespijkerd.
      Dank voor jouw reactie 🙂

  4. Ineke zegt:

    Hoi , leuk om zoiets te lezen doet mij ook weer aan vroeger denken zo leuk . en geweldig .
    Die goeie oude tijd en groot gelijk om het weer zo mooi te maken net zoals vroeger , nu kun je er weer lekker van genieten dat zal je een heerlijk gevoel geven .
    Tegenwoordig is alles zo modern , maar dat van vroeger dat blijft toch bijzonder en ook zo fijn en zo denk jij er ook over dat is wel terug te lezen .
    Veel succes !

  5. Dank je wel voor dit verhaal me teen vleugje nostalgie
    Hugo

  6. En hoe leuk is het dat ik ook altijd even in de kelder wil kijken als ik bij je ben?! Zo moeder, zo dochter 😉🤗

  7. ingrid3220 zegt:

    Heerlijk fijne nostalgie. Wat zal jij een plezier ervan hebben. Groetjes ingrid

    • gewoonhiltje zegt:

      Hoi Ingrid, dankjewel voor het lezen en je reactie. Ja ik ben ontzettend blij met die kelder, als die ruimte er is dan is het zonde om die niet goed te benutten. Daardoor heb ik nu een kleine koelkast aangeschaft onder het aanrecht voor meer werkruimte in de keuken. Meerdere voordelen dus.
      Maar bovenal geeft de kelder mij de mooie herinneringen aan mijn moeder 🙂

  8. Jeanne zegt:

    Wat leuk Hiltje dat je weer een kelder hebt.Mooi geschreven en doet ook mij aan vroeger thuis denken.Wij hadden ook een diepe kelder met wekflessen en aardappelen, groente enz.Geweldig vind ik dat.Zou er ook een willen maar kan niet.

    • gewoonhiltje zegt:

      Dankjewel voor jouw reactie, en ja dat is waar, die wekpotten/flessen hadden wij vroeger ook! 🙂
      Wie weet, na jouw voornemens van verhuizen, dat je in een ouder huis gaat wonen. Jammer dat tegenwoordig in nieuwbouw geen rekening meer wordt gehouden met een kelder. Vaak nog wel een voorraadkast, zelfs ook in een appartement/flat.

  9. miek zegt:

    hahaha geweldig, wat heerlijk weer een snuisterijtje te lezen….was al bang dat die naar de kelder waren gegaan!!!! Ik heb ook een kelder, maar met veel meer treetjes, ben meestal te lui om die op en af te lopen! Eens had ik een muis in die kelder….die vrat zich een weg horizontaal door een tros bananen!!!! Daarna begon hij aan de kaarsen…ik heb m gevangen en een heel eind buiten Amersfoort weer los gelaten!

    • gewoonhiltje zegt:

      Hoi Miek, wat een leuke reactie! Dankjewel voor het lezen en delen van jouw kelderervaring.
      Nee de snuisterijtjes zijn niet naar mijn kelder verhuisd gelukkig en staat mijn ladekast op een mooi plekje in mijn huiskamer 🙂 Nog wel even wennen om er met regelmaat een snuisterijtje uit te halen.
      Wat super dat jij ook een kelder hebt, als je er niet zo vaak komt zullen er waarschijnlijk geen verse etenswaren liggen en zeker niet na het voorval van de muis! Wat goed dat jij die hebt gevangen! Zó lui ben je dan ook weer niet 😉 Ik heb wel mijn bedenkingen over een HEEL EIND buiten Amersfoort…
      Daar ligt Brabant, waar ook mijn kelder woont 😦 😉

      • Miek zegt:

        Dus als je een muis tegenkomt zonder zachte G……dan is t de mijne!!😁🐭

      • gewoonhiltje zegt:

        Ja hahaha 🙂 🙂 als die grijsjas met zijn knapzakje (met daarin een tros bananen) bij mij aanklopt, zet ik hem weer op de trein naar Amersfoort 😉
        Ik zie het voor me.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s