Het moet niet gekker worden maar dat zal toch niet

Privéfoto

 

Mijn laatste snuisterijtje uit mijn ladekast is ondertussen alweer een half jaar geleden. Niet leuk voor de lezer, die mijn verhaaltjes mist en ook niet voor mezelf omdat ik andere bezigheden had en juist graag schrijf.
Wat mij bezighield was zwaar, zwaar; een verhuizing. Nou is verhuizen altijd zwaar en één van de velen ingrijpende momenten in een leven maar de mijne was dubbel zwaar, zoals je leest.
Ik had net ervoor, twee ribben gebroken en was daarvan aan het herstellen. Ik kon amper mijn ladekast leegruimen en deze moest naar het andere huis, zoals de rest van de inboedel. Nou, het is gelukt. De ladekast heeft een mooi plekje en uit de lades kunnen weer snuisterijtjes komen.

 

 

‘Het moet niet gekker worden’, deze zin gebruik ik de laatste tijd vaak.
Lees de krant, kijk het journaal en de meest afschuwelijke en extreme gebeurtenissen komen keihard binnen! Hoe er met mensen, dieren en privébezittingen wordt omgegaan heeft niks meer te maken met, het ermee omgaan.
Naast mijn vaak gebruikte zin, word ik ook pissig en scheld ik machteloos in mezelf naar de daders.
-Stop Hiltje, niet schelden in je, na maanden, eerste snuisterijtje-
Juist, ik wilde het over mijn verhuizing hebben en toen heb ik niet gescholden maar de woorden ‘Het moet niet gekker worden’ heb ik voor, tijdens en na de verhuizing, helaas vaak gebruikt.

 

Bij een verhuizing, als je jonger bent, heb je vaak ook jongere vrienden die je helpen verhuizen. Alle verhuizingen die ik door de jaren heen heb gehad, ben ik eigenlijk alweer vergeten. Maar nu ik wat jaren ouder ben en ondertussen veel huisraad heb verzameld en ook mijn vrienden in ouder worden zijn meegegroeid, was het deze keer verstandiger om een ervaren verhuisbedrijf in te schakelen.
Allereerst was ik begonnen met een flinke opruiming. Uitmesten is een beter woord.
Ik begon op zolder achter de dak schotten maar dat vonden mijn ribben niet leuk.
Om een lang verhaal, omtrent deze verhuizing, wat korter te maken, sla ik verder het uitmesten van de verdiepingen en alle vertrekken van een eengezinswoning, inclusief opbergschuur over en sta buiten op de stoep om de mannen van de kringloop op te wachten. De kleine vrachtwagen, met nog goed bruikbare spullen, zat propvol zodat je zou denken dat mijn huis bijna leeg was.
‘Het moet niet gekker worden’, je kon niet zien dat er iets weg was!

 

De verhuizer kwam voor een offerte en liep door het huis, schuurtje en de tuin.
Ik zag zijn ogen vliegensvlug rollen en in mijn fantasie zag dat eruit als een gokautomaat. Welke prijs zou daar uit rollen? Ik hing spreekwoordelijk aan zijn lippen, die mompelden het aantal kubieke meters, het aantal dozen en het bedrag.
Wat knap, wat een vak! Maar ja, dit had ik ook nog nooit eerder meegemaakt.
Bij het horen van het bedrag, sprak ik wederom mijn vaak uitgesproken zin uit want daarnaast wist ik dat er nog veel meer hoge bedragen zouden komen bij het opknappen van ons nieuwe huis. Dat zou niet bij het kopen van een nieuw gordijnrail blijven.
Sodemietsers wat een liters verf, muurverf, betonverf, gingen er doorheen.
Vriendlief en ik hebben zo hard gewerkt in een huis dat flink beschadigd was. Er moest zoveel opgeknapt worden en vernieuwd worden, door het achterstallige onderhoud van de vorige bewoners. De ene dag waren we vrolijk en wat werd het mooi! Een andere dag waren we afgemat en wat moest er nog veel gebeuren! We liepen tegen allerlei mankementen aan en daar vlogen weer de hoge bedragen naar bouwmarkten en andere bedrijven.
‘Het moet niet gekker worden’, ook heel mijn lijf deed pijn van het ongewone klussen, werk verrichten dat ik nog nooit eerder had gedaan. We spraken elkaar steeds moed in.
Maar tjonge jonge wat een sprongen maakten wij en wat werd het prachtig, we zouden er fijn gaan wonen.
Terwijl ik dit schrijf kan ik dat al bevestigen; we wonen hier heel fijn en hebben ons huis knus, gezellig naar ons zin gemaakt in een leuke en rustige buurt.

 

Steeds als ik in het oude huis was, pakte ik dozen in. Een bizar aantal dat later ook weer uitgepakt moest worden. Er moest ook nog eten gekookt worden en we aten als bouwvakkers, tenminste, ik geloof dat die best veel eten. Twee huizen bijhouden werd me nu echt teveel. Zwaar, zwaar, dubbel zwaar!
Ons nieuwe huis was, volgens ons voorlopige goedkeuring, precies klaar genoeg.
We hadden het gefikst, zelfs een paar dagen vóór de verhuisdag. De verhuisdag zelf, zal ik nooit meer vergeten, ik heb mijn verstand staan te verkijken. Ik hoefde alleen maar voor koffie te zorgen en aanwijzingen te geven en later ons bed op te maken. Wat een makkie!
De verhuizers waren hele aardige mannen en bezorgden mij, met hun humor, de verhuisdag van m’n leven. De zware meubels werden meteen op de juiste plek gezet en ik kreeg, dankzij hen, weer plenty energie.

 

‘Het moet niet gekker worden’; op huizenjacht, de overdracht, het klussen, het verhuizen, het inrichten, het nieuwe huis en het oude huis en al wat er nog meer bij kwam kijken,
ik kan er een boek over schrijven.
Jullie voelen vast wel aan, dat er nóg wel eens een snuisterijtje over de verhuizing komt. Het eerste wat meteen goed op zijn plaats stond, dat was mijn ladekast.
De lades binnenin, die zal ik nog wel vaker opruimen of herindelen.
Snuisterijtje eruit, snuisterijtje erin, jullie merken het vanzelf.

 

 

‘Het zou best nog weleens gekker kunnen worden’

 

 

 

Hiltje

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

17 reacties op Het moet niet gekker worden maar dat zal toch niet

  1. Prachtig geschreven… Ik heb je verhuizing gevolgd op de twitter, soms was je de wanhoop nabij, maar dan volgde weer een bericht waarover ik moest lachen.. Je humor is aanstekelijk, ik hou er van, iets wat je niemand kan wegnemen en wat je op de been houdt. Fijn dat de ladenkast weer op zijn plaats is en dat wij er weer in mogen snuffelen… Geniet van je nieuwe stek, heb je verdient!
    P.S. Heb je daar een hoge boom? Voor een Uil..?

    • gewoonhiltje zegt:

      Hoi lief uiltje, wat een superleuke reactie. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. Gelukkig komt de humor steeds boven, ook tijdens de zware periode en dat is top en net wat je zegt ‘het houdt je op de been’.
      Ik geniet, dankjewel. Van mijn nieuwe woonplaats, huis en tuin. En ja in die tuin staat een grote boom; een wilg. Er hangen ook vogelhuisjes in dus kies er één uit voor bed & breakfast haha. Ik weet niet of een uil daar inpast maar de boom heeft ook mooie stevige takken.
      Nogmaals dank en fijn dat je weer in mijn ladekast snuffelt ❤

  2. Ineke zegt:

    Fijn om weer iets van je te lezen , en fijn dat jullie nu verhuist zijn en je happy voelen , Wens jullie heel veel geluk in jullie nieuwe huis ,En nu lekker kunnen gaan genieten . Groetjes Ineke

  3. miek zegt:

    hoi hi hoi!!!! helemaal blij dat t ladekastje weer in gebruik genomen is…altijd weer heerlijk jouw vlot geschreven en met humor doorspekte verhalen te lezen!!! De verhuizing was een ramp…ik weet er alles van, maar nu lekker opgeruimd en zonder luidruchtige buren genieten in je nieuwe huis!!!
    gekker wordt t niet!:)

    • gewoonhiltje zegt:

      Hoi lieve Mieke, wat een leuke en enthousiaste reactie en jouw gevoel was goed dat je een snuisterijtje aan voelde komen.
      Jij gaf me dat extra zetje om weer te beginnen. Dankjewel, ook voor je compliment.
      Hele fijne buren nu 🙂 🙂

  4. Annette zegt:

    Fijn dat je weer schrijft!!

  5. Jeanne zegt:

    Leuk geschreven Hiltje en het was een zware tijd voor jullie.Maar zeker de moeite waard en fijn dat je nu naar je alles naar je zin hebt 😊

  6. Jos zegt:

    Fijn dat je weer een snuisterij hebt geschreven, gefeliciteerd 😍

  7. Goed je weer te lezen, Heel veel geluk in jullie nieuwe stekje en dat er nog veel mer snuisterijen mogen volgen

  8. marjanne56 zegt:

    Wat heerlijk te lezen dat je weer tijd hebt voor je schrijven, het herinrichten van je lades. Ik blijf je ook hier volgen, als ik je kan helpen met uitpakken hoor ik het graag? X

    • gewoonhiltje zegt:

      Ja ik vind het ook heerlijk maar na een half jaar wel weer spannend en onwennig op mijn WordPress-site.
      Gelukkig is ondertussen ons huis verhuisdoos-vrij en alles uitgepakt Marjanne maar toch bedankt voor het hulpaanbod, je reactie en het blijven volgen, dus 3x dank 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s