Dezelfde maar dan anders

UGGS blog

 

Als het mooie lenteweer zo aan blijft houden, verdwijnen eindelijk
de jasjes met de bontkraagjes en de UGG’s uit het straatbeeld.
Zeg nou zelf; de pubermeiden dragen toch bijna allemaal dezelfde kleding.
Als iets in de mode is dan apen hartsvriendinnen elkaar sowieso wel na maar het lijkt of alle meisjes van de middelbare school nu hetzelfde aan hebben.
Misschien komt dat omdat ik nu ouder ben en het van een afstand bekijk en deden wij vroeger hetzelfde?
Een modetrend is er altijd geweest, waar ik ook altijd graag aan meedeed maar in mijn ogen kon je de meiden toen niet precies uittekenen zoals nu.
Als een bepaald model jas of laarzen in de mode was dan zagen we er toch verschillend uit.

Mijn vriendin Anita en ik hadden ongeveer dezelfde jas maar toch anders.
Ik had een getailleerde, lange jas van fijn ribstof en deze was bruin. Anita had ongeveer dezelfde jas maar die van haar was zwart.
Ik had zwarte laarzen met leren zolen en Anita had laarzen met spekzolen.
Had zij toen maar precies (!) dezelfde als ik gekocht…..

Het was op een ijskoude winterdag.
Wij fietsten naar school en kwamen met rode neuzen en betraande ogen, van de gure wind, daar aan. Na het eerste lesuur hadden wij al meteen een paar uitvaluren achter elkaar. Er waren leraren ziek en normaal gingen Anita en ik dan de stad in.
Nu bleven wij in de kantine, het sneeuwde hard en wij wilden er niet door.
Het was trouwens ook heel verstandig dat wij op school bleven, zo konden wij leren en elkaar overhoren want de volgende dag zouden wij een proefwerk Frans hebben.
Uit de automaat in de kantine haalde ik twee bekertjes warme chocolademelk en schoven wij onze stoelen behaaglijk dicht voor de gaskachel.
Onze handen werden al lekker warm. Door het plastic bekertje heen gloeide de hete chocolademelk.
Mijn voeten waren steenkoud door de dunne leren zolen en ik strekte mijn benen over elkaar en legde één voet op de kachel.
Anita deed hetzelfde en zo zaten wij er heerlijk warmpjes bij.
We leerden en overhoorden elkaar en ik vroeg aan Anita of zij voor een nieuwe ronde drinken wilde gaan.
Dat tweede bekertje chocolademelk is er niet meer van gekomen…..

Want toen Anita op wilde gaan staan zat haar spekzool vastgeplakt aan de kachel.
De hak van haar laars was helemaal een drama, deze was gesmolten en één geworden met de kachel door de hitte.
Aan de oorspronkelijke hak was er nóg een extra hak gevormd.
Het was een flinke klont en het zag er niet uit!
Oh jeminee, zo kon ze niet lopen. Het was erg sneu maar ik moest zo ontzettend lachen.
Onze laarzen leken nu helemaal niet meer op elkaar. Dezelfde maar dan anders.
Ze hinkte op de voet waarvan de spekzool nog normaal was. Haar andere voet hield ze naar achteren, de hak leek op een lange toeter.
“Nee stop maar, zo kun je niet lopen”, zei ik. Ze trok haar laarzen uit en zag toen pas écht goed wat de hete kachel met haar laars had gedaan. Ze schrok en keek heel sip.
Ik vond het heel erg voor haar maar vergat haar beteuterde gezicht en keek weer naar de hak en lachte me rot. Het was ook zo komisch.

Met een figuurzaag, die ik uit het handarbeidlokaal had gehaald, hebben we de dubbele hak eraf gezaagd. Zo kon ze die dag toch vooruit. Het was spijtig dat dit tijdelijk was want er moesten nieuwe laarzen gekocht worden, deze waren voorgoed verknald.
Ze kocht dezelfde maar dan anders, nu met leren zool.
Dat haar nieuwe laarzen precies dezelfde waren als de mijne besef ik nu eigenlijk maar heb dat toen vast niet erg gevonden. We waren hartsvriendinnen en die apen elkaar na.
Dus misschien vergis ik me en zagen wij er vroeger ook allemaal hetzelfde uit?

Zou ik UGG’s gedragen hebben als die toen in de mode waren? Ik denk het niet.
Ik ben wel benieuwd of deze hittebestendig zijn maar een toeter van een hak door een warme kachel zal zeker niet gebeuren met deze pantoffellaars.

 

Hiltje

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op Dezelfde maar dan anders

  1. Annette zegt:

    Leuk verhaal! Wij leken voor de ouderen ook echt allemaal op elkaar hoor. Alleen de punkers vielen op en waren duidelijk anders, maar de rest… De kleine verschillen, die voor ons grote verschillen waren vielen ze echt niet op.

    • gewoonhiltje zegt:

      In mijn puberteit had je verschillende stylen. Op hetzelfde moment had je de soul (broeken met flodder pijpen en schoenen met plateau zolen) maar ook de ‘shit’ style (strakke broeken met smalle pijpjes en lompe boots als schoenen) Diezelfde lompe schoenen werden ook gedragen in combinatie met de maillot en het strakke spijkerrokje. En je had de ‘gewone’ spijkerbroek en de ‘gewone’ laarzen met spekzool of leren zool. Ook had je toen nog de zwierige plooirok. Vandaar dat ik vind dat iedereen er toen anders uitzag. Mijn ouders kregen soms het heen en weer van mij en mijn zus. Van het ene op het andere moment wilden wij geen ‘shitkikker’ meer zijn en sloeg mijn vader ijzeren klikkertjes onder onze hakken van de plateauzolen. In mijn tijd kwamen de punkers later. Dat moet inderdaad een groot verschil zijn geweest. Nu zie ik dus alleen maar bontkraagjes en slim-fit broeken met UGG’s voorbij fietsen 😦
      Ik vind het leuk om jouw mening te lezen en hoe jij er over denkt. Dankjewel voor jouw reactie Annette 🙂

      • Annette zegt:

        Er zijn nu ook echt heel verschillende stijlen hoor 🙂 Volgens mij zijn wij ongeveer van de zelfde leeftijd.

      • gewoonhiltje zegt:

        Voor onze leeftijd is de mode nu heel makkelijk. Eigenlijk kun je alles dragen. Lang, kort, wijd, strak. Aantrekken wat makkelijk zit en niemand die je er meer op aanspreekt dat je niet in de mode bent. Behalve dat de kinderen soms zeggen: “Dat kun je op jouw leeftijd echt niet meer dragen hoor mam.” 🙂 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s