De goedgemutste agenda

Vandaag tijdens het opruimen van een boekenkast op zolder kwam ik nog wat schoolboeken tegen. Waarom had ik die nou bewaard?
Door die schoolboeken stond ik ineens stil bij mijn schoolagenda van vroeger. Waarom had ik die weggedaan? Als ik dan toch zoveel bewaar uit mijn jeugd dan had ik juist die niet weg moeten doen!
Oké je kunt niet alles bewaren maar als ik die agenda nú toch nog eens door had kunnen bladeren, dat had me geweldig geleken.
Het was niet zomaar een schoolagenda, het was een popagenda met daarin foto’s van popgroepen van uit die tijd. En ik….. Ik had er nog eens extra popplaatjes aan toegevoegd. En helemaal voorin de popagenda had ik de top 40 muzieklijst geplakt die ik iedere week bij de platenzaak ging halen. Dan scheurde ik de oude lijst eruit en kwam de nieuwe daar voor in de plaats. Pop in de agenda, pop erbij en nog extra pop erbovenop. En zo ontstond mijn ‘Popperdepop’ agenda. Het leek wel een plakboek maar wel een heel persoonlijk plakboek want er stonden ook hartjes en namen in van diegene waar ik toen verliefd op was.
Helemaal achterin de ‘Popperdepop’ agenda had ik een envelop geplakt met memoblaadjes erin.
Door het jaar heen werd die agenda dikker en dikker. Een open boek, ja letterlijk stond die wagenwijd open zoveel plaatjes had ik erbij ingeplakt. Een dikke postelastiek hield de boel bij elkaar en de artiesten die erin stonden kregen weinig lucht,
ze stikten zowat zo dicht zaten zij hutje mutje tegen elkaar.
Naast al die plaatjes, tekeningen en schrijfseltjes moesten ergens ook nog een lesrooster en de dagen van de week staan, als ik die tenminste kon vinden.
Het touwtje, wat als bladwijzer diende was helemaal in het begin van het schooljaar al geknapt, het was een touwtje van niks geweest die het maar een week vol had gehouden.
Maar daar had ik een oplossing voor gevonden.
In mijn punnikles, wat eigenlijk de wiskundeles was maar die mij niet boeide omdat ik er niks van snapte, punnikte ik een nieuwe sliert om in mijn agenda te leggen die wél goed de ene week kon onderscheiden van de andere weken.
Nee wiskunde was niet aan mij besteed. En om niet alleen mijzelf daarvan de schuld te geven, zo’n beetje de helft, legde ik de andere schuldhelft bij de wiskundeleraar neer. Hij deed geen moeite om het uit te leggen aan leerlingen die geen wiskunde knobbel hadden. Hij had mij ook wel wat meer kunnen stimuleren om mij het vak maar enigszins interessant te laten vinden. Maar als je als leraar een les niet boeiend maakt is er voor een leerling niks aantrekkelijks aan. Zeker als die knobbel ontbreekt.
Nee ik hing niet aan zijn lippen en sowieso had ik al moeite met rekenen.
Ik ben niet van de cijfertjes en dan daarbij, ik heb maar 10 vingers en een rekenmachine mochten wij niet gebruiken in de klas.
En die vingers had ik hard nodig om een som uit te rekenen.
Geef mij maar lettertjes daar kun je nog mee spelen. En is er een woord wat je niet weet hoe je het schrijft dan is er altijd een alternatief zodat de zin toch nog zegt wat je had willen zeggen. Met getallen is dat uit den boze. Gebruik je een ander cijfer dan is alles naar de verdommenis en klopt de som niet meer. Zelfs een cijfer in een zin moet precies goed zijn. Gebruik je bij suc6 of verw8 een ander cijfer dan hoef je geen succes meer te verwachten.
O, maar een klein beetje rekenen kon ik wel want toen andere leerlingen druk aan het rekenen waren in de wiskundeles, zat ik in diezelfde les, mijn punnikles,
punniksteken te tellen. Ik was met zwarte wol begonnen, de punniksliert zou helemaal zwart zijn gebleven als mijn oog niet was gevallen op een openslaande bladzijde van mijn ‘Popperdepop’ agenda. En wel op de muts van Bob Marley. Prachtige kleuren! Zo moest mijn bladwijzersliert worden. Dus dát was een gereken!
Hoeveel rood, groen en geel? En het zwart, wat ik al had gepunnikt, hoefde ik niet uit te halen want zwart kwam ook in die muts voor. Eigenlijk was die wiskundeles wel prettig, daardoor had ik een mooie, precies tot op de steek kloppende, uitgerekende, fleurig kleurende Bob Marley goedgemutste punniksliert.
En je wiskunde examen dan? Zou je kunnen denken. Het vak wiskunde heb ik laten vallen.
De naam van het vakkenpakket, als je wiskunde liet vallen, was ‘pretpakket’ en dat stond mij wel aan. Pret betekent ook plezier hebben, nou dat past wel bij mij.
En tot op de dag van vandaag heb ik er geen ongemak van gehad dat ik wiskunde toen heb laten vallen en heb nog steeds plezier van mijn tien vingers.
Waar ik helaas geen plezier meer van heb is van mijn ‘Popperdepop’ agenda.
Wat een pret zou dat zijn geweest als ik die nu door zou kunnen bladeren en de bontgekleurde punniksliert op een bladzijde kon leggen zodat ik morgen weer in mijn jeugd verder kon bladeren.

Hiltje

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

11 reacties op De goedgemutste agenda

  1. anneketw zegt:

    Het is geen erg originele reactie 😉 maar heerlijk herkenbaar. Waarschijnlijk heb je je agenda niet bewaard omdat je toen dacht dat er te veel geheimen in stonden die niemand mocht weten? 🙂 Ik gebruikte ook wel 3 agenda’s per jaar omdat ik ze ook helemaal volstouwde met plaatjes uit poptijdschriften 🙂 Waar blijft de tijd?!

    • gewoonhiltje zegt:

      Iedere reactie is super voor mij, dankjewel Anneke! Ja herkenbaar, in die tijd blijkt dus iedereen dat te hebben gedaan, zelfs jongens las ik nu. Tjonge, jij had 3 agenda’s, dat ik daar toen niet opgekomen was 🙂 Waar blijft de tijd, zeg dat wel, ik zie het nog helemaal voor me en lijkt, gek genoeg nog niet zo lang geleden als dat het werkelijk is.

  2. Paul Slijpen zegt:

    Zeer herkenbaar! Ook ik had zo’n agenda en net zo’n hekel aan wiskunde. Wij moesten onze agenda’s frequent laten controleren op het noteren van je huiswerk en … Je raadt het al, op vieze plaatjes 🙂

    • gewoonhiltje zegt:

      Wat grappig Paul dat het voor een jongen ook herkenbaar is, ik dacht dat alleen meisjes een geheime agenda hadden. En dat een jongen méér een wiskundeknobbel had dan een meisje. Gelukkig hoefden wij onze agenda niet te laten controleren. Vieze plaatjes daar sta ik dan weer niet van te kijken haha of bedoel je voetbalplaatjes 😉 Dank voor het lezen en je reactie, echt leuk! 🙂

  3. mijnhartspreekt zegt:

    Wij HAMmies lijken écht op elkaar!!! Ook ik had een agenda die ik volpropte met van alles en nog wat. Ook ik had een enveloppe achterin waar ik memootjes verstopte. En als er weer een week voorbij was plakte ik regelmatig de onder- en bovenkant van de bladzijde dicht zodat er nog meer geheime vakjes ontstonden. Ook ik mistte die wiskundeknobbel en ook ik had een weinig motiverende wiskundeleraar (maar is dat niet met alle wiskundeleraren?) Ook ik had meer met taal, op mijn examen Frans haalde ik zelfs een 9. En ook ik ging het examenjaar in met een pretpakket waarin ik zelfs gekozen had voor handenarbeid met daaraan gekoppeld kunstgeschiedenis. Had ik nog meer tijd over om tijdens de les lekker te ouwehoeren. HAMmies for ever!!!!

    • gewoonhiltje zegt:

      Haha lieve Hammie wat een overeenkomsten! Dat zijn wel heel veel dezelfde ‘eigenaardigheden’ 😉 Ja ik heb 5 jaar Frans gehad, dat lag me meer dan wiskunde. Hartstikke leuk je reactie, ik denk dat het voor velen van ons, in die tijd, heel herkenbaar is, nu. 🙂 Bedankt en liefs xx

  4. marysjabbens zegt:

    Wat een leuk herkenbaar blog. Doet me denken aan deze blog http://bit.ly/1bsFBfO /Even terug in de tijd/… Ook ik had een wiskunde docent die net zo inspirerend was als een dooie tak. Ook ik koos voor een soort pretpakket zónder moeilijk gecijfer zoals genoemde wiskunde én het verschrikkelijke boekhouden (jakkes!) maar met onder andere Frans én handvaardigheid. Bedankt voor het terug halen van mooie herinneringen!

    • gewoonhiltje zegt:

      Haha Mary, hadden wij dezelfde wiskundeleraar: ‘dooie tak’ wat grappig gezegd! Ik ben erg enthousiast door je reactie en super dat je het linkje van je erbij deed (je tovert een dikke glimlach om mijn mond) zo kon ik ook even terug naar jouw jeugd en jouw agenda. Voor velen zal die herkenbaar zijn maar die van jou en mij was wel erg identiek!! Zoals ook het pretpakket, we hebben veel met elkaar gemeen. Erg leuk toen ik jouw verhaal las en ik steeds dacht, oh ja…O ja, zoals diezelfde popbladen, o.a de muziekexpres was ik vergeten. Ook jij bedankt voor de mooie herinneringen! Ik had graag naast je in de klas gezeten en bij de saaie les, van agenda geruild om door te bladeren. Jammer dat we die beide niet hebben bewaard. Als ik nu nog op school zou zitten zou ik ‘m wéér volplakken ook al hoort het misschien niet meer bij deze tijd.

  5. Bea zegt:

    Wat herkenbaar, de dikke agenda, de saaie wiskundelessen, alleen heb ik nooit een touwtje gepunnikt tijdens de wiskundeles (had dat mij toen even als tip gegeven,hahaha) Leuk, dit kijkje in jouw jeugd, al ben je nog steeds heel jeugdig hoor !!! Liefs.

    • gewoonhiltje zegt:

      Wat leuk je reactie Bea en dank voor het compliment, ja ik voel me van binnen nog jeugdig, zou nog best echt terug willen in de tijd 🙂 Had ik maar bij je in de klas gezeten dan had jij ook een gepunnikt touwtje gehad waarschijnlijk 😉 Liefs terug!

      • Bea zegt:

        Haha, dat zou gezellig zijn geweest lieve Hilde, samen in de klas , in de saaie wiskundeklas, met een heel saaie wiskundeleraar, dan samen een heel vrolijk touwtje punniken 😉 Ik zou ook wel weer eens terug willen in de tijd, Good Old Times *mijmer mijmer * 😉 X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s