Lades met gezondheid

Wat zal 2014 mij brengen?
Een goede gezondheid is het allerbelangrijkste!

In een gloednieuw jaar krijg ik altijd de kriebels om mijn hele huis overhoop te halen en alles weer opnieuw te rangschikken. De veger erdoor, een grote schoonmaak, een nieuwe lei.

Och, wat is mijn ladekast weer mooi schoon en opgeruimd.
Heel tevreden kijk ik nu naar mijn kast.
Alle lades zijn uitgepoetst en uitgemest.
De la van het jaar 2014 is nog leeg, op een klein hoekje na,
want daar ligt de afgetuigde kunstkerstboom en alle bijbehorende tierlantijntjes en kerstfrutseltjes weer opgeborgen, te wachten tot de laatste maand van het jaar.
Ook alle liefdevolle wensen liggen erbij met geluk en gezondheid voor iedereen, inclusief positiviteit, vrolijkheid, vrede en verdraagzaamheid. Nóg meer rekening houden met een ander, zonder agressie en lief zijn voor elkaar, kortom genieten van het leven.
Ik vind mijn hoekje met wensen bijzonder mooi en schud het nog eens op om alles nog beter naar boven te laten komen. Er is geen sprankje negativiteit te bekennen en zo hoort het ook.
“Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen”, dit liedje neurie ik hardop.
De gedachte dat er mensen zijn die een ander mens of dier kwaad doen daar walg ik van.
Naast de kerstboom en de wensen leg ik er het gezellige dagje winkelen in de stad Breda en het dagje dat ik met mijn dochter naar de bios ging, bij. Verder is deze 2014-la dus nog leeg.

Ik kijk naar het grote lege vak in de la en haal mijn poetsdoekje er nog eens extra doorheen.
Eind van dit jaar zal de la weer helemaal gevuld zijn. Maar waarmee? Best wel spannend die onwetendheid. Ik weet dat mijn verjaardag binnenkort in die la komt en mijn dochter die uit huis gaat om te gaan studeren. Ja er komen meer verjaardagen in de la maar wat nog meer?
Ik staar naar de lege plek. Ik hoop zó dat die opgevuld zal worden met een goede gezondheid.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik daarbij stil sta.

Als ik zo naar mijn kast kijk, open ik een la van jaren geleden.
De la van dat moment toen ik dacht dat ik darmkanker had en na vele onderzoeken bleek het een flinke ontsteking te zijn. Ik ben geen doemdenker en het was niet zomaar een negatieve gedachte van me geweest, de symptomen waren er, pijn, veel pijn en bloed, wekenlang.
Er waren soms dagen bij dat ik niet van de wc af kon komen en dan aan huis gekluisterd was. Ook kwam darmkanker voor, bij ons in de familie en mijn opa was eraan overleden. Wat was ik blij dat het een ontsteking was!
In de la ligt naast de ontsteking de blaaskanker. Helaas was dat wél een feit, terwijl ik toen juist had gedacht dat ik een blaasontsteking had. De specialist was zeker niet subtiel geweest en had de uitslag recht voor zijn raap zo in mijn gezicht geworpen.
Ik….kanker… dat kon toch niet. Terwijl mijn auto vlakbij de uitgang van het ziekenhuis stond heb ik rondgedwaald over het parkeerterrein, kon mijn auto niet meer vinden en heb huilend mijn vriendje gebeld. Ik weet niet meer hoe ik thuis ben gekomen.

Ja gezondheid is het allerbelangrijkste.

Op een afstandje bekijk ik mijn kast, de la die nog een klein stukje open staat duw ik zachtjes dicht. Er komt nog net een warme gloed uit die om me heen danst. Mooie herinneringen en mijn hart maakt een sprongetje en tovert een glimlach op mijn gezicht. Zes jaar zijn we nu bij elkaar, mijn vriendje en ik.
Er zijn een paar handgrepen op sommige lades, die ietwat meer versleten zijn dan andere.
Dat zijn de lades die héél vaak open en dicht gaan, om de aandenkens, souvenirs, foto’s, schrijfseltjes en moederdaggedichtjes met een warm gevoel nog eens te bekijken en te koesteren maar ook de heftige gebeurtenissen om te verwerken.

Ik doop mijn poetsdoekje nogmaals in het emmertje met sop om als laatste de bovenkant van de kast af te poetsen. Ziezo de plant kan er weer op en de glazen pot met knikkers glimt als een mol onder zijn staart.
Haha, glimmen als een mol onder zijn staart, dat was een gezegde van mijn moeder. En ik gebruik ‘m ook.
Eigenlijk is mijn kast nu helemaal op orde en verfrissend schoon en ben ik klaar maar….
Zal ik…… Ja ik doe het, de la van 2013 maak ik nog eventjes open, de la van vorig jaar.
Wat klinkt dat raar en het is nog maar pas 7 dagen geleden.
Alles van mijn lieve moeder zit erin en ik hoef niet in die la te kijken om aan haar te denken, ze zit in mijn hoofd en ze zit in mijn hart, maar ik doe het toch.
Ik ga op mijn knieën voor de kast zitten en haal uit de la het bundeltje papier dat ik, bij haar uitvaart afgelopen september, heb voor gelezen. Nee het was niet zomaar voorlezen, ik heb het voorgedragen en ze heeft het gehoord. Mijn stem stokte af en toe maar ik voelde me sterk. Al die mensen die in de aula zaten heb ik niet gezien, we waren nog even met ons tweeën mam en ik. Ik heb zelfs een paar regels voor haar gezongen. De zenuwen waren ervoor en erna geweest maar niet op dat moment.
Nu lees ik het nogmaals en de tranen lopen over mijn wangen. Potverdorie mam wat mis ik je!
“Wat een rot jaar was 2013”, zeg ik hardop.
In diezelfde maand dat mijn moeder overleed verloor ik nog twee dierbaren.
De zoon van mijn vriendin en mijn andere vriendin….
Ik ruim het bundeltje papier weer op en blijf zo nog even zitten in gedachten.

Wat was er nog meer gebeurd in 2013? Eigenlijk zo veel. Toch ook wel iets goeds?
En wat gaat er gebeuren in 2014?
Die la staat nog open en mijn ogen bewandelen het lege gedeelte opnieuw, dat deel dat opgevuld mag worden met een goede gezondheid.
Gezondheid! Dat was het! Natuurlijk, het beste van 2013 mag en ben ik niet vergeten. Mijn mond verandert van een treurig omlaag hangend boogje naar een grote brede glimlach. Ik kreeg zo’n goed nieuws!
Toen ik eenmaal zelf besefte dat ik blaaskanker had, volgde een operatie en een chemospoeling. Daarna 5 hele jaren onderzoeken, controles en onzekerheden, kreeg ik in 2013 te horen dat ik niet meer terug hoefde te komen en genezen was verklaard.
Dankbaar dat die rotziekte uit mijn lijf was verdwenen.!

Als ik nu eens een hamer en spijkers ga halen en alle ziektelades dichtspijker.
Mijn darmontsteking, mijn blaaskanker, mijn knobbeltje in mijn borst, mijn….
‘Ben jij nou gek geworden’ zegt een stem in mijn hoofd.
Hmmmm inderdaad, het is goed afgelopen en ook al was dat niet het geval, dit is mijn ladekast van mijn leven met alles erop en eraan. Net als mijn rimpels in mijn gezicht, wat kreukels van ellende en kreukels van geluk. Ik ben er sterker uit gekomen.
‘Daar ga jij niet aan spijkeren’ zegt mijn geweten.

Ik kom overeind en duw alle lades dicht en streel met mijn hand over mijn kast, mijn ladekast met snuisterijen.
Terwijl ik wegloop met mijn emmertje sop kijk ik nog eens trots om.
Schoon is mijn kast.
‘Schoon’ ben ik.
Kom maar op 2014, als ik zo positief blijf zal de gezondheid daar vast wel rekening mee houden.

Hiltje

Ik ben een vrijwilligster die collecteert voor de kankerbestrijding en ik sta op tegen kanker!
Voor iedereen die er mee worstelt maar ook voor de mensen dichtbij de worstelaar.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

14 reacties op Lades met gezondheid

  1. Ietje zegt:

    Tjonge lieve nicht! Wat schrijf je mooi!! En het is inderdaad zoals me moeder zegt…….dan vergeet je alles en hoor je niks om je heen!! Ben erg trots op je dat je zo schrijft!! Ik doe dat in mijn gedichten op Facebook! Dat we familie zijn is me nu helemaal duidelijk!! En gevoelsmensen ook!! Ik hou van je Hilde!! En ga alsjeblieft door met schrijven!! Heel veel lief van je nichtje uit het hoge noorden die vroeger in haar broek plaste van het lachen om jou!!

    • gewoonhiltje zegt:

      Och Wat super van je, nichtje, dat je met zo’n enthousiaste reactie op mijn blog verschijnt! Alleen maar lof, ik raak er wat ontroerd van en schakel dan over naar lachen, want we hebben wat afgelachen 🙂 Ik hou ook van jou en vind het fijn dat we familie zijn! Ik heb geen facebook, kan dus helaas niet van jouw gedichten genieten. Gevoelsmensen dat zijn we zeker! Liefs je nicht X

  2. yvirich2 zegt:

    Prachtig Hiltje, ik heb weer van je genoten. Het was n lach en n traan omdat het zo herkenbaar is. Maar dat is de kracht van jou blog, velen zullen zich herkennen in jou laadjes. Als of we dr zelf in liggen bijna. Jij hebt n laadje in mn hart gekregen. Hoef ik niet af te stoffen, gaat vanzelf af en toe open als je op de juiste bediening drukt. :)) n heel gezond jaar voor jou en je dierbaren wens ik je nog toe.
    #WarmHart Grts Rich

  3. Claudia zegt:

    Weer mooi geschreven Hilde!maar goed dat we nog niet weten wat er allemaal in die lades komt en krijgen we het stukje bij beetje voor de kiezen.hopen op veel positieve en weinig negatieve ervaringen voor komend jaar!veel geluk voor jullie samen!gr

  4. Wat prachtig weergegeven, denk dat deze voor heel veel mensen herkenbaar is. Iedereen heeft zijn laadjes figuurlijk of letterlijk. De vraag is hoe gaan wij met onze laadjes om, hoe vaak wij deze openen om herinneringen op te halen. De belangrijkste, kostbare zitten toch in je hart, het belangrijkste laadje dat er is. Voor mij althans.
    Ik wens je van harte, dat als je het laadje eind van het jaar opent, je alleen maar mooie herinneringen in aantreft. Daar gaan wij voor.
    Veel liefs en een dikke, warme knuffel.. GO Hiltje GO!
    Renate

  5. Tom Rooze.sen zegt:

    Tsja darm kanker ,jij had geluk ,mijn Vrouw niet ,maar door een OP terug genezen verklaard ,na de vijf jaren.
    Bobbeltje borst ,Vrouw idem ,maar het is eruit ,zo kunnen we nog verder gaan ,heeft het ons leven veranderd ? … wis en waarachtig nu kijken wij niet meer zo vooruit ,maar genieten van dag tot dag ,oké soms met een traan maar meestal met een lach !.
    Haha wij gaan door tot het laatste gaatje . voila !

    • gewoonhiltje zegt:

      Bedankt voor je reactie Tom, wat goed dat jullie toch blijven genieten als is het per dag. Gezondheid, iets waar we niks aan kunnen doen, helaas. Maar veranderen doen we er zeker door. Meer waardering om kleine dingen sowieso en dat is wel mooi. Sterkte!!

  6. Jos zegt:

    Lief dinnetje, telkens verbaas je me met je bijzondere manier om je zelfreflectie onder woorden te brengen 🙂 Ik sla mijn armen om je ladekastje heen en hoop met jou dat 2014 ons veel geluk zal brengen xxx

  7. jetvanriel zegt:

    Lieve Hiltje, we hebben echt nog veel meer overeenkomsten dan ik al dacht. Mooie blog! XX

    • gewoonhiltje zegt:

      Dank voor je reactie lieve Jet. Dat we meer overeenkomsten hebben komt me niet helemaal onverwachts, we gaan ook niet zomaar een kopje koffie drinken, we maken er een hele dag van bastarddinnetje! X 😉 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s