De paraplu

 

Het hele jaar door kijk ik regelmatig op de kalender, welke datum is het vandaag?
Maar vandaag niet, de hele week niet. Deze hele week weet ik al dat het vandaag                     13 november is. De verjaardag van mijn moeder.
Mijn mamsie die nu al 2 maanden in de hemel is.
Ik zeg, al, maar eigenlijk is het, pas. Maar ik heb haar dan ook al 2 maanden niet meer gezien en geknuffeld. Dat gevoel is lang, het gemis en verdriet en de pijn in mijn hart maakt dat het, pas, dan ook nog zo vers is.
Nu wordt het besef wel heel definitief dat ik haar nooit meer zal zien.
November is niet mijn favoriete maand, nooit geweest. Ik ben dan altijd wel een beetje down.
Vanochtend, meteen al toen ik mijn ogen open deed, wreef ik de tranen uit mijn ogen weg. Met een knoop in mijn maag bleef ik nog even liggen en liet ik in mijn hoofd haar laatste verjaardagen passeren.
Als ik aan mijn moeder vroeg wat haar wensen waren voor haar verjaardag, dan wist ze het niet en de laatste jaren zag zij het helemaal niet zitten om haar verjaardag te vieren.
Ik kocht dan een lekker luchtje of een bos bloemen of een plant en organiseerde ik een etentje.
Het kon immers ieder jaar haar laatste verjaardag zijn.
Ze voelde zich die dag dan echt jarig en was dan ook blij, niet omdat ze jarig was maar om de verwennerij.
Drie maanden geleden wist ze me te vertellen dat ze op haar volgende verjaardag graag een paraplu zou willen. Ik vond die opmerking wel grappig en schattig.
Ten eerste omdat ze altijd gehaald en gebracht werd en ik de auto bijna door de voordeur reed, zodat zij niet ver hoefde te lopen (zelf, alleen kwam ze helemaal niet buiten, zeker niet als het zou regenen)  en
ten tweede omdat ze er nu al over nadacht. Wat ging er toch allemaal in dat grijze hoofdje om. Afgelopen zomer wilde ze haar kerststal te voorschijn halen die met de kerst daarvoor absoluut niet gezet mocht worden.
Afijn, die paraplu, die zou ze natuurlijk van me krijgen.

Hup! Mijn bed uit, eerst koffie!

Een WhatsApp berichtje van mijn vriendje:
Een bijzondere en vast verdrietige dag voor je vandaag. Misschien een troost: je pap zal de 1ste verjaardag met zijn meisje daarboven vast heel speciaal maken.

Wat een mooie, lieve en warme woorden!
Mijn gedachten gaan naar boven, hoe zou mijn vader dat aanpakken?
Het leven is één groot feest maar je moet zelf de slingers ophangen.
Zou dat ook in de hemel het geval zijn?

Mijn fantasie toverde een glimlach op mijn mond.

Toen ging de telefoon, het was mijn zus en samen haalden wij haar laatste verjaardag tevoorschijn. Mijn zus vond het fijn dat de zon vandaag schijnt want als het zou regenen dan werd het helemaal een trieste dag. Zo lief dat zij even belde!

Daarna ook nog een mail in mijn mailbox van mijn lieve tante, ook zij stond stil bij deze dag en dacht aan mij.

Ik hou vandaag een pyjamadag maar dan moet ik eerst naar buiten, naar de winkel om een pyjama te kopen.
Wat zou het fijn zijn als het zou regenen en ik mijn moeders paraplu mocht lenen.

Van harte gefeliciteerd mam, met je 87 ste verjaardag!

Hiltje

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

10 reacties op De paraplu

  1. Deze blogpost nogmaals met een brok in mijn keel gelezen. Ik wens je vel kracht toe Hiltje.

    • gewoonhiltje zegt:

      Erg lief van je Anneke dat je nogmaals reageert. De verjaardag van mijn moeder vandaag, dit blijft een speciale dag zoals er meerdere dagen zijn om te herdenken.
      Het is alweer 2 jaar geleden dat ik dit verhaal schreef maar het voelt veel korter. Dankjewel voor jouw krachtwens, dat doet me goed 🙂

  2. anneketw zegt:

    Hoe oud je ook wordt nooit kun je je moeder missen!

  3. Bea zegt:

    Lieve Hiltje, ik hoop dat jouw paps jouw mams een bijzondere eerste ‘verjaardag’ heeft gegeven… En ik hoop dat jij deze dag toch op een bijzonder manier bent doorgekomen…. Lief dat er zoveel mensen stil hebben gestaan bij deze bijzondere datum. Knuff voor jou.

    • gewoonhiltje zegt:

      Hoi lieve Bea, wat leuk je hier te zien op mijn blog. Zeker lief dat de mensen aan me gedacht hebben en dan ook nog eens zo’n mooie reactie van jou erbij. Doet me goed! Bedankt en knuff terug!

  4. ommdenker zegt:

    Een gemis in mooie bewoording

  5. Jos zegt:

    Mooi gesproken dinnetje, lief! xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s