De broedmachine

Moeder!!  Ja, dat moet hij gedacht hebben toen hij voor het eerst in zijn nieuwe leven zijn oogjes opende en in de ogen van mijn vader keek.
Mijn vader had het ei, waar hij uit was gekomen, immers uitgebroed.
Nee niet echt uitgebroed door dagen zelf op het ei te zitten en het warm te houden.
Mijn vader kon veel maar dat nou nog net niet.
Nee het zit zo, mijn vader had zelf een broedmachine gemaakt, heel vakkundig.
Een houten raamwerk hield piepschuim bij elkaar, het werd een broedkast en die kast had een deurtje waarin een raampje was gemaakt. Als je door dat raampje keek zag je een paar uitschuifbare verdiepingen. Op de bodem van zo’n verdieping lag gaas en daarop de eieren.
Verder hingen er een  paar warmtelampjes in aan het plafond en aan de wand hing een thermometer.
De broedmachine stond bij ons op de zolderkamer op de grond.
Ik herinner het me nog zo goed maar dat kan ook niet anders, ik lag zelf ooit wel een uur op mijn buik door het raampje te kijken en keek dan in een knus broedkamertje, wat later ‘babykamer’ werd en ik wachtte dan geduldig af of ik al iets zag bewegen.
Als ik dan opstond stonden de ribbels van de harde vloerbedekking in mijn benen gegraveerd.
Ik mocht zelf ook wel eens de eieren omdraaien als ik het deurtje maar weer heel goed sloot, want het ging ook wel eens mis, dan kwamen de eieren niet uit.
Maar toch zijn er heel veel eieren uitgekomen en is er heel wat gevogelte bij ons op de zolderkamer geboren.
En deze keer…. waren wij allen heel verrast.
Hij, die mijn vader als zijn moeder aanzag, was een eend!
Zo gauw zijn wankelende pootjes zijn mooie donslijfje konden dragen mocht hij van de zolderkamer af en trippelde hij de hele dag achter mijn vader aan.
Door de kamer, keuken en de gang maar als mijn vader naar de schuur liep, om weer een volgende hobby in elkaar te timmeren, waggelde Ducky achter hem aan en hield hij mijn vader gezelschap in het schuurtje. Die twee raakten onafscheidelijk aan elkaar gehecht.
Kleine Ducky werd Duck! Maar ook zijn uitwerpseltjes werden uitwerpsels! Mijn moeder kon die flatsen op de vloerbedekking niet waarderen en ze klaagde dat Duck niet kon blijven.
Hoe kon ze dat nou zeggen. We hadden veel plezier met Duck.
Iedere avond als de afwas was gedaan en het aanrecht weer helemaal leeg was, werd de gootsteen tot aan de rand gevuld met water en mocht Duck even zwemmen.
Dat waren hele kleine rondjes en flapperdeplap gingen zijn eendenvoetjes. Dan vlogen de spetters tegen de tegels en de keukenkastjes. Het was een tevreden eend en hij stribbelde alleen tegen als hij zijn frisse zwemles weer moest staken.
Natuurlijk wilde mijn vader hem houden maar hij wist ook dat Duck het ouderlijk huis eens moest verlaten maar dat stelde hij steeds uit. In onze buurt was een hele grote visvijver en dat zou Duck zijn nieuwe adres worden.
Op een dag ging het gebeuren…. we namen afscheid.
Ik weet nog hoe mijn vader met rode waterige ogen thuis kwam… zonder Duck.
Met een stem die oversloeg zei hij: “ het is dichtbij, we kunnen Duck zo vaak opzoeken als we willen”.
Iedere dag die daarna volgde viel er een gat in de avond en na het afwassen en het keuken-opruim-ritueel was het triest stil. Dan ging de t.v. wat vroeger aan.
Het werd kouder en er werd flinke vorst voorspeld. Mijn vader liep wat zenuwachtig heen en weer en dacht erover na om, nog voordat de grote vijver kans kreeg om een gladde ijsbaan te worden, Duck weer naar huis te halen.
Hij had er nachten van wakker gelegen en liggen piekeren hoe Duck zijn voetjes misschien wel  vast zouden kunnen vriezen. Maar toen hij bij de vijver aankwam had Duck ondertussen vele vrienden en vriendinnen om zich heen verzameld en werden er delen van de vijver vrij  gehouden van ijs.
Het kon niet mooier, Duck was gelukkig!
En ons verdriet om zijn gemis verdween natuurlijk ook.
Zo hoort het ook.
Mijn vader is daarna nog heel vaak ‘moeder’ geworden van een knobbelgans en een pauw maar voornamelijk van kippen en hanen.
En ‘zijn kinderen’ kwamen altijd goed terecht.

Hiltje

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

12 reacties op De broedmachine

  1. De Bruyn zegt:

    Wat mooi zo’n een ingevoelig verhaal ,leest als een boek, gewoon simpel de liefde voor een dierenleven op papier gezet mooier kan het niet zij. Iets leven geven wat dan ook..is het mooiste wat er bestaan, jouw vader moet een mooi mens gewezen zijn…hou die herinneringen voor altijd vast ze zijn goud waard…bedankt om meete mogen genieten Hiltje…

    • gewoonhiltje zegt:

      Wat een mooie, lieve reactie Rolande. Mijn vader was inderdaad een mooi en goed mens en ook de herinneringen aan hem zijn inderdaad goud waard! Van jongs af aan ben ik opgegroeid met dieren. Alle soorten en maten hebben we gehad. Het belangrijkste was en is, om er goed voor te zijn. Mijn hart huilt als ik zie hoe er soms met dieren wordt omgegaan, bij de beesten af! Ik heb graag gedeeld daar hoef je me niet om te bedanken, ik wil jou juist bedanken voor je lieve woorden. X

      • De Bruyn zegt:

        Staan wel wat taalfoutjes in maar die hebben te maken met de migraineaanval, ook bij mij thuis was het een dierenparadijs daarom dat is me direct thuis voelde ..liefs xx

  2. anneke zegt:

    Hoi mn zusje Hiltje……….JA ZO WAS HET EN NIET ANDERS!! XXX

    • gewoonhiltje zegt:

      Was leuk en bijzonder hè, al die dieren en dat in een rijtjes huis! 🙂 xx

      • Anneke zegt:

        Ja stel je voor dat we ergens in t buitengebied hadden gewoond, dan waren al die uitgebroede vogels bij ons gebleven, hadden we bijen in de tuin en……hadden we zelfs een hond gehad, die Friese Stabij!!! 😉 waar ons pap altijd zo’n zin in had!! 😉 xx

  3. yvirich2 zegt:

    Hee Hiltje wat n grappig verhaal en wat schrijf jij leuk. Lijkt mij n vader /(moeder)uit duizenden 🙂 W♡

  4. Urs zegt:

    Ik lig naast je te gluren door het raampje………wat een heerlijk verhaal!

  5. Jos zegt:

    Super verhaal dinnetje! Zie het zo voor me. Je hebt ‘schrijvers’ talent 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s